Partykeer is dinge net maklik

Hierdie laaste tyd wag ek vir die volgende krisis, rugstekery, probleem of een of ander nood om my te oorval. Meerendeels want dit is hoe hierdie jaar met tye al gevoel het. Ek dink nie eens iemand sal my kwalik neem met dit nie. In dieselfde asem moet ek ook bieg en sê ek sit baie terug en wag vir die volgende wonderwerk, ware vriend, goeie vriendin, hernuwing en vreugde om my te oorweldig. Want dit het ook hierdie jaar met my gebeur.

Ek sit en gesels met ‘n kollega die ander dag en sy vertel my hoe haar liefdeslewe gaan. Ek moet bieg dit het met tye geklink soos persoonlike ervarings, net vir iemand anders om in te klim in ons gesprek met soortgelyke ervarings. Naderhand was ek net ‘n toeskouer in die gesprek. Wat my getref het is hoe soortgelyk hulle ervarings was. Dit bring my tot die besef dat as dit wat jou moet vrede en vreugde bring dit nie doen nie, is dit nie bedoel vir jou nie. #praatuitervaring #partymenseisnetslegvirjou

Ek gesels met vriende wat deur rowwe tyd gaan met werk en dit breek my. Nie omdat hulle deur moeilike tye gaan nie maar omdat ek niks vir hulle kan doen nie. Dan besef ek net weer dat elkeen van ons deur tye van krisis gaan. Dit is niks lekker nie, dit bring partykeer onvergelykbare pyn. Maar daar is ook redes vir dit. Al is die rede om ons sterker te maak is dit goed genoeg.

Ek is onlangs baie bevoorreg om iemand in my lewe te hê wat my help om jare se trauma en slegte emosionele gewoontes van ontslae te raak. Maklik. Hoe God my help om deur hierdie persoon se aanvaarding myself oop te maak en genees te word van gewoontes wat ek van klein kind tyd af gehad het. Sien, ek het geleer om emosioneel “af” te skakel. Die wat die woord “Psigopaat” in neon sien kan ontspan. Nie dieselle onderwerp nie. Ek het geleer dat die ware merk van jou krag oftewel sterkte as mens lê nie in hoe hard jy is of hoe hoog die mure om jou hart is nie. Die werklike mate om jou krag te meet is hoe bereidwillig is jy om seer te kry? Het jy die bravado om jouself oop te stel vir seerkry? Sal jy die kans waag op mense?

Vandag voel ek meer vrede as wat ek al ooit kon dink. Ek ken nogsteeds mense wat vir my seer veroorsaak, al is dit net die gevoel van ‘n kopspeld se prik. Maar ek het ook geleer om die werklike goeie mense in my lewe net meer en dieper lief te hê. Om die wat werklik opreg is te vertrou. Om oop te wees en nie vir een oomblik enige spanning weens my verhoudings met mense te ervaar nie. Want al kry ek seer, leef ek daagliks in meer vreugde as wat die pyn kan veroorsaak. Pyn genees, stadig, met wroeging en somtyds met wyn. Maar dit genees. Lisma het my as man gewys hoe God wil hê ek moet wees, sodat ons kinders sal grootword soos God dit bedoel het. Ek mis haar elke dag. Maar elke keer as dinge vir my swaar raak is daar iets wat gebeur wat my wys God het deur haar met my en ons kinders gewerk. Dan word dit makliker. Hierdie is ‘n nimmereindigende proses van genesing, van self groei, van dieper in God se hart in te beweeg, van ‘n verskil maak in mense se lewens. Want ek het ‘n vrou gehad wat die pad vir my gewys het.

Advertisements

Skok is die wonderlikste gevoel

Klink soos koerant opskrif ne? Tog is dit baie waar. Nou hoekom sal dit wees dat ek sê skok is hierdie wonderlike gevoel? Klink vreemd want mens het gewoonlik net skok na iets traumaties met mens gebeur het. Of eerder, dit is wanneer meeste van ons skok ervaar. Tensy jy die Lotto wen, dan is dit gewoonlik positief.

My siening oor skok kom uit drie oogpunte uit. Eerstens die skok van iets onverwags. Dit mag dalk positief of negatief wees. Dit is gewoonlik in my lewe daardie oomblik wat ek terug sit of staan en net wees vir oomblik. Waar ek myself moet oortuig dat ja, dit het nou net gebeur, hy/sy het dit nou net gesê ens. Die ergste is wanneer ek besef hoe iemand warklik is teenoor wat my verwagting is. Selfs dit was al positief en in ander gevalle negatief gewees in my lewe. Vir my is dit hartseer wanneer hierdie skok gaan oor iets negatiefs. Want gewoonlik verloor jy iets, iemand of ‘n situasie met baie potensiaal. Dit is wat my vul met verlange na die drome wat mens het. Die positiewe sy is vir my die lekker. Van die drie tipes skok wat ek al ervaar het is hier middeweg een die lekkerste as dit positief is. Dit is die skok van gereelde, goeie goed in ons lewens. Die wat nog nie hierdie ervaar het nie, gee jou maat ‘n elmboog nou. Dit is die skok van vriend wat onverwags kom kuier, of uit jou kantoor uit loop en iemand het jou kar gewas, vir die vrouens is dit gewoonlik blomme of iets anders dergeliks. Die punt is dat dit gaan oor positiewe goed. Wat hierdie vir my lekker maak is die gevoel van hoop wat mens kry, hoop nie in iets in die toekoms nie maar hoop dat ja, jy as mens beteken vandag iets spesiaals vir iemand. Sien daardie daaglikse opbouing is wat ons uitkyk op die lewe verbeter.

Tweedens is die negatiewe skok. Hierdie hoop ek van harte het julle nog nie ervaar nie. Hierdie is rof. Dit is wanneer dit wat met jou gebeur, wat jy ervaar of waardeur jy gaan so erg is dat jou brein afskakel. Jou liggam word gevoelloos, jou huil en reageer op instink sonder enige herrineringe na die tyd. My waardering vir skok in hierdie geval sal ek seker nooit voldoende kan beskryf nie. Ek dink nie die mens is gebou om te rowwe tye maklik te hanteer nie. Skok help ons om nie helemal die pad byster te raak nie. Dit gee ons die kans om stukkie vir stukkie met die pyn te kan werk. Hierdie skok is gewoonlik wat my oor ‘n kort tyd tref en help om te funksioneer. Om nog dieselle te lyk, om aan te gaan ongeag wat in my hart van harte gebeur.

Derde is die skok van die golwe. Golwe is presies soos die rentjie wat jy nou in jou gedagtes het. Dit kom met tye in tot die golf op sy hoogste is en dan weer wegval tot dit met laag gety amper verdwyn. Hierdie is vir my die seerste om deur te werk. Vir geen ander rede as dat hierdie emosioneel gedrewe is, dit word nie deur ons gedagtes bepaal nie. Hierdie is die vlae emosie wat ons net oorval sonder om eers vir ons koffie te koop. Ons kan dit onderdruk (dit al gedoen, slete idee maar sal ander dag daaroor praat) of ons kan dit probeer ignoreer (onmoontlik) of ons kan ons groot seun klere aan trek en die emosie hanteer. Dit kos net dat ons besef die emosie is nie verkeerd nie, dit maak jou nie ‘n swakkeing nie, dit is net jou binneste wat die seer probeer verstaan en deur werk. Jy kan net die wonde aan jou hart genees deur na die seer aandag te gee. Die goeie ding van golwe is dit spoel alles uit, die goeie en die slegte. Jy kan weer die goeie gedagtes van lag weer ervaar al loop die trane. Hoekom is hierdie skok en nie net emosies nie? Want daar is geen waarskuwing vir wanneer hierdie goed jou tref nie. Ek onthou waar ek lekker saam gesing het op een van Nickelback se stouter liedjies en die volgende oomblik van die pad af trek want ek kon nie deur my oë verder kyk nie 5 minute van klient af. Dit gebeur. Dit is hoe die golwe jou vat. Jy kan of op jou branderplank klim en die golf ry tot sy energie uitgeput is of jy kan meegesleur word tot jy verdrink. Jou keuse.

Moenie ooit jou emosies en hart kwalik neem vir wat jy voel nie. Dit is jou emosies. Dit is gebou om onbeheerst te wees. Wees lief vir jouself, al het jy seer.

As jy dit nie oor jouself bring nie…

Ek wou eers praat oor hoe maak ons as ons ongeluk ons eie skuld is, in die sin van ons ontneem onsself geluk. Dit sal my volgende post wees. Vandag wil ek praat oor hoe maak ek as dinge skeef loop en ek het geen beheer oor dit gehad nie.

Kyk, hierdie jaar is verseker die jaar waar ek die meeste geleer het, die meeste seer gekry het, hulpeloos gevoel het en ook geluk gevind en verloor het. Mens sal partykeer probeer om in ons eie koppe die goed uit te balanseer. Om die balans te probeer vind sodat ons kan verstaan. Ek het besluit ek doen dit nie verder nie, na baie goeie inspraak van baie wyse man.

Hoekom gaan ek nie meer boekhou nie? Dis maklik om boek te hou. Die groot goed wat fout gaan staan uit soos ‘n geel puisie op jou neus in ons lewens. Soveel so dat dit ons totale fokus steel. Ja, steel. Want die fokus wat ons het word weggesteel op die 1001 goeie goed wat gebeur wat ons begin mis. Ons geluk en seën op die eindelose goeie goed word deur onsself misgekyk.  Die slegte goed is die berge in ons lewens waarteen ons gewoonlik vaskyk. Maar het jy die duisende klein trappies teen die berg gesien van goeie goed wat gebeur? Of het jy soos ek dit mis gekyk met jou klim oor die berg? Makliker om berg te klim as jy die trappies volg.

Die teenkant van jou goeie met slegte te balanseer is jy begin wantroue te kry in jou geluk. Want ongeluk volg mos geluk? Dit is snert. Dit is die tipe snert wat van die vyand af kom om ons eie gedagtes en leefwyses te vergiftig. Leef voluit. Al is dit in tye van ongeluk. Wanneer die goeie tye kom, gryp dit aan met alby hande. Ons is maklik om die engelse spreekwoord te gebruik, “When the going gets tough, the tough get going.” Het ons almal vergeet van die skilpad wat die haas gewen het? Is daar nie meer waarde om ongeag die druk, omstandighede of jou situasie aan te hou om dieselfde hoeveelheid energie in te sit elke dag nie? As jy elke dag jou beste gee, ja.

Die lewe gebeur. Goeie en slegte goed. Onverstaanbare goed. Tye waar ons net in verwondering kan staan oor ons seën. Moenie dat jou fokus bly op die goed wat negatief is nie. Vrede.

Is ek Fake?

Iemand vra my vandag hoe kan ek hierdie blog skryf wat vir hulle lyk asof ek ok is, en dan as ons gesels vertel van my seer. Vertel van die daaglikse goed wat gebeur wat mens breek maar tog hierdie goed skryf wat dit laat blyk ek is ok. Toe wonder ek of “Fake” is. Nie dat iemand dit van my gesê het nie, maar ek glo in myself die vraag vra.

So hierdie post is kort. Want die gedagte van Fake wees het my omgekrap. Ek besef dat mense my sien, my posts lees en dat dit die persepsie skep dat ek reg is. Want sien, ek is. Ek is ok. Maar mense is nie altyd dieselle nie. Daar gebeur goed wat jou op jou sterkste tye wil laat inmekaarsak. Dit is maar net hoe die lewe is. My pragtige kinders het vandag vorentoe geleun in die kar en opgekyk en vir die hemel, gewaai dat hulle ma moet kyk na die kar wat ons ry. Hoe hanteer mens hierdie enigsins anders as met trane?

Die punt is, ek dink ons as mense is gemaak soos kraakbene, altyd sterk, altyd breekbaar, vinnig om te herstel maar altyd gevoelig vir die goed wat ons van die kant af helemal van stryk af kan bring.

Ek is mens. Ek het seer. Ek genees. Ek breek weer. Ek lag. Ek vind vreugde. Ek huil. Ek bly op my knieë. Ek glo in waarhede wat my verstand te bowe gaan. Ek is mens.

Maak vrede met jou foute. Deel 2.

Om vinnig net almal weer op die selfde bladsy te bring, in deel 1 het ek gesels oor hart te wees op jouself oor jou eie foute wat jy raak sien. Hierdie post is oor wat maak jy as jy nie jou eie foute raaksien nie. Vir my is dit erger want jy kan net verander wat jy sien en self erken. Kom ons begin.

Wanneer jy jou eie foute so blatant mis gaan ek eerstens moet vra, het jy ware vriende? Sien, as jy onbewus is van jou foute kan jy nie intern gaan soek vir iets wat jy nie eens weet daar is nie. Maar vriende? Hulle behoort jou te kan help. Meeste van my lesse wat ek moes leer oor myself het gebeur weens my vriende kring op hoërskool wat tot vandag toe my beste maats is. My broers. Was dit altyd maklik? Nee, sien my vriende glo in reguit met mekaar wees. Ons haal mekaar as ‘n reel uit oor goed, al is dit net sê goed. So slyp ons mekaar. My vriende het my in die gewoonte gebring om selfondersoek te doen. Om myself te vra, hoekom is jy so, waarom laat hierdie situasie jou so reageer?

Wanneer jy hierdie tipe vrae begin vra en in die gewoonte kom om dit an te hou vra begin jy te besef dat jy het foute. Bagasie. Seer wat moet genees. Sagte plekke wat jy moet beskerm. Snellers wat getrek kan word en dan skiet jy sonder om te kyk, figuurlik natuurlik. Na ‘n tyd gaan jy agterkom maar daar is net nog goed om deur te werk. Ou goed kom terug. Frustrerend eintlik. Tot jy iets baie besonders besef. JY IS’N MENS!

Wat van familie en jou foute? Mens sal tog dink dat hulle as die mense naaste aan jou, jou die meeste sal op jou foute wys? Twak. Nee, rerig, waar in jou lewe sal jy jouself sulke nonsens laat glo. Familie sal jou op jou foute wys as dit vir hulle ook sigbaar is. Die goeie probleem is hierdie is mense wat al oor jare net so gewoond geraak het soos jy aan jou foute. Hulle mag dit moontlik net so min raaksien soos jyself. Met een uitsondering wat eintlik nie veel help nie in my opinie. Daardie tyd na skool en voor jy helemal op jou eie voete staan is seker die laaste tyd wat ouers het om jou raad en advies te gee as ouers. Daarna, hang dit af hoeveel hulle jou vriende ook word. Dan is inspraak makliker. Ek is geseend met uitstekende ouer mans in my lewe wat ek na luister as hulle vir my sê ek moet na iets kyk, al wys ek dit nie altyd nie. Het jy sulke mense in jou lewe? Ek praat nie van die persoon wat jou male voorstel nie. Ek praat van die persone met wie jy ‘n persoonlike band mee smee.

Werksvriende… Hierdie is seker baie snaaks vir sommige, maar skinderstories vertel jou meer van hoe mense jou sien as amper enige iets anders in die werksplek. So dis baie belangrik om jouself te wees. Sodat jy kan begin uitken wat van die goed wat van jou gesê word is jou manier van optree wat verdraai opgeneem word. Ek praat nie van die gemiddelde skinderstories nie, of selfs die eerste storie nie. Ek praat van dat jy boekhou van mense wat dalk noem jy lyk asof jy nie lus is nie, of te gretig is om te help (my voorbeelde suig met hierdie vanaand, verskoning) want dit gaan jou help om te ontwikkel. Dit gaan jou help om dieper na jouself te kyk. En dit, is juis die hele punt.

Begin vandag en dink oor jouself. Dink oor waar mense gesê het jy het hulle seer gemak. Situasies waar mense verbaasde uitdrukkings op hulle gesigte gehad het voor hulle omgedraai het. Dink oor stelling wat jy oor jouself maak outomaties. Is dit nog waar? Is dit nog jy? Wil jy hê dit moet nog jy wees?

Ek hou duim vas dat jou foute jou nie sal bind om jou lewe voluit te leef nie. Dat mense se aanvaarding van jou as mens jou nie sal laat huiwer in jou pad nie. Wees jouself. Verbeter jouself. Moet nooit jouself afknou nie. Die wereld gaan dit genoeg probeer doen. Vrede.

Maak vrede met jou foute. Deel 1

Ek dink daar is baie mense wat wonder in hulleself, wat dag in en dag uit hulleself roskam. Dit is mos maklik om vir jouself vies te raak oor jou eie foute. Of erger, blindelings deur die lewe te gaan sonder om jou eie foute raak te sien. In my hart dink ek dit is meer hartseer om blind te wees vir jou eie foute. Jy is blind, en ontneem jouself eintlik maar jou eie groei. Hart te wees op jouself is op sy eie manier sleg, want jy breek jou eie menswees af.

So wat is die foute wat ek van praat? Jou sproet op jou oor wat jy jou ma al van tiener tyd af smeek om te laat afsny? Jou gewig? Jou nuwejaarsvoorneme wat alweer net tot die derde Januarie gehou het? Niks van dit nie. Oftewel, nie iets so eenvoudig nie.

Kom ons begin oor die foute waarop ons so hart is op onsself. Hierdie is die foute wat jy weet jy het. As jy nie met oogklappe na jouself kyk nie het jy al die insig om baie van jou foute tekan sien om aan hulle te werk. Hierdie is foute soos lui wees, vinnig wees om kwaad te raak, te veel tegemoetkomend te wees ensovoorts. Dit is die foute waar net na jy dit gedoen het is jy gewoonlik vies vir jouself. Dan voel jy skuldig. Dan belowe jy jouself dit sal nooit weer gebeur nie. Dan voor jy jou oë uitvee het dit weer gebeur, sommer twee keer.

As jy kyk na die volgorde hierbo sal jy sien jy hanteer jouself as ‘n stoute hondjie. Jy raas met jouself, maak mooi jammersê ogies vir jouself en dan kou jy weer aan jou baas se gunsteling stoffels. Hoekom hanteer jy jouself as enige iets anders as ‘n volwassene? Of is jy gemaklik daarmee om jouself soos ‘n onskuldige kind te hanteer, een wat geen volwasse besluit kan maak nie? Hemel weet ek hoop nie dit is hoe ons na onsself kyk nie. Want dit sou beteken ons het geen beheer oor ons eie lewenspad nie, geen besluit wat ons neem kan enige verandering in ons lewens bring nie. Dit is hartseer.

Ek glo dat elkeen van ons het menigte foute. Ons is immers mense. Met dit saam het ek ook besef daar waar ons die grootste foute het is waar ons beste sterk punte kan vandaan kom. Ons moet net ons koppe op die regte plek kry. Wat is die regte plek?

Hier is my stellings vir hoe ons ons koppe moet begin instel om nie meer so hart op onsself te wees nie:

  1. Besef jou lewe is ‘n pad en nie ‘n bestemming nie.
    Dit beteken dat elke dag ‘n nuwe tree is. Jy is nie gebore perfek nie al het jou ma so gedink. Jy kan daagliks aan jouself werk en verbeter.
  2. Jou foute maak jou nie die satan nie.
    Ek hoor so gereeld mense wat dink hulle is ‘slegte’ mense oor hulle foute, hulle verlede of iets wat hulle aan iemand gedoen het. Dit is twak. Ja, jy het dalk iemand seer gemaak, dit was verkeerd. Kom oor dit al vergewe die ander persoon jou nie. Sê jammer en beweeg aan. Jy is mens. Jy gaan foute maak. Dit maak jou nie Hitler nie.
  3. Foute is in jou karakter sodat jy daaraan kan werk en verbeter.
    Jou geneigdheid om jou humeur te verloor, ongeduldig te wees of te lag as iemand seer gekry het is alles normaal. Is dit ok om dit net te aanvaar as dit is hoe jy is as jy vir jouself gesê het dit is ‘n fout van jou? Nee. Dit is hoekom mens aan jou foute werk.
  4. As jy nie dink dit is ‘n fout nie, dan is dit nie een vir jou nie.
    Met dit probeer ek te sê dat as jy ongeduldig is met mense wat nie tot die punt kan kom nie byvoorbeeld, en voel dit is goeie punt dat jy so is, is dit ok. Jy mag so dink. Of jy reg is of verkeerd is hang net van jou af en God. Jy fokus dalk eerder op ander iets wat jy doen wat jy vir jouself uitgewys het as fout.
  5. Mense se identifikasie van jou foute kan jy maar ignoreer.
    Die kennis wat vir jou sê jy is te kwaai met kollegas kan jy maar ignoreer. Want die persoon ken jou nie, ken nie die omstandighede nie en veroordeel jou dalk weens een insident in plaas van met jou ‘n pad te gestap het. AS hulle iets uitwys wat jy reeds aan werk is dit dalk groter probleem as wat jy besef het. Gebruik jou eie gesonde verstand.
  • JY is net mens. JY is waar jy is, op die plek waar jy is vir ‘n rede. JY is die moeite werd.
  • Moet nie dat daar in jou oor gefluister word en goed oor jou gespreek word wat jy nie hoef aan te trek nie. Moet ook nie van jouself verwag om perfek te wees nie, jy gaan jouself net elke keer teleurstel en ‘n bose siklus begin wat nooit sal eindig nie.
  • Ek gaan die post hier stop, en eerder die res in deel 2 mee aangaan. Vrede.
  • Bitter-soet Tye

    Hierdie post was eers getiteld ‘Bitter, Soet Alleen’. Want ek wou oor my ervaring van alleen wees gesels van onlangs en baie lank terug. Goed wat ek geleer het weens goeie inspraak van vriende, sielkundige (don’t knock it till you tried it), familie en kollegas. Ek besef toe dit is nie die enigste bittersoet goed in ons lewens nie. Gesprekke kom by my op van honderde ander situasies wat met mense gebeur.

    Bittersoet stokperdjies, ja, stokperdjies. Onthou, daardie goed wat jy gedoen het voor kinders of jou huidige verhouding? Myne is saam ‘n pel baskitaar jol. Ons elkeen het ons eie goed wat vandag net nie meer moontlik is nie. Is dit sleg? Nee. Sien, in my geval is die pel getroud vandag met ‘n familie van sy eie en ek het my gesin. Sou ek hulle verruil om weer saam te kan ‘jam’? Nie in ‘n miljoen jaar nie. Ek kan sommer sien julle frons en vra waar is die soet. Die soet is nie opgesluit in weer jou stokperdjie beoefen nie. Dit is opgesluit in die herrinnering, in die stories wat jy jou kinders vertel, in die glimlag as jy weer die liedjie hoor. Vir die mense wat op die troue was: “Tonight’s gonna be a good night!”

    Bittersoet keuses is seker die moeilikste een vir ons as mens om te hanteer. Dit is die keuses wat ons maak waar daar nie net goeie uitslae is nie. Dit is die vriende wat ons voel ons moet agterlaat weens ‘redes’. Dit is die verhoudinge wat ons opgee. Dit is die karre/kitare/haarkleur keuses wat ons na die tyd oor wonder. Van dit kan ons redelik maklik regmaak. Van dit is goed wat ons selfs jare later nogsteeds oor wonder. Hier is waar die gevaar in lê, dat ons te veel fokus op die keuses wat ons gemaak het en die lewe waar ons nou in is laat verbygaan. Leef in jou oomblik. Onthou die redes hoekom jy jou keuses gemaak het en weeg jou volgende keuse op teen die wysheid wat jy (hopelik) bekom het. Onthou altyd net die goeie anders sal die slegte jou begin opvreet. Dit eet net die goeie en sal jou verbitterd los.

    Bittersoet mense. Eina. So trots op myself dat ek nie die woord ‘verhouding’ gebruik het nie. Alhoewel dit is presies waarna ek verwys. Net nie alleenlik na romantiese verhoudings nie. Daar is mense in my lewe wat ek altyd sal onthou vir wat hulle in my lewe gedoen het of beteken het. Tog onthou mens ook hoekom hulle nie meer in ons lewens is nie. Maak dit my minder lief vir hulle? Glad nie. Mis ek van hulle daagliks? Ja, verseker. Is dit reg om mense net tydelik in ons lewens te hê? Kan ons kwaad wees as mense in ons lewens is en dit voel hulle maak meer skade as goed? Nee, ons kan nie. Nou hoekom nie Francois? Hulle het blah blah blah… Jip. Ek het dit net so gesê. Sien jy kan nie wil vies raak vir mense nie, want die soet was goed, en die bitter… Wel my voorsiener is God, vir al wat ek weet was dit sy plan vir wat ek vir mense beteken het in my lewe. Hel ek is seker daar is mense daar buite wat so voel oor my in hulle lewens. Ek dink nou terug aan ‘n tennis afrigter op skool wat my afslag gegee het op lesse toe ek graad 9 (std 7) was. Elkeen van ons het sulke tye en mense in ons lewens. Onthou net jou voorsiener is God. Nie jou werk nie, nie die Lotto (rerig mense) nie, nie die nuutste Bitcoin of Forex scam nie en verseker nie jou rooi skoene nie.

    Ek wil so bietjie aangaan oor bittersoet mense. Spesifiek oor romantiese verhoudings. Hoekom? Want ek moes ‘n hele paar lesse al hier leer. As iets hier gaping in jou eie verhouding wys, bespreek dit met jou maat ek maak dit reg. As dit julle lat voel asof julle perfek is, high five van my af!

    1. Dit is ok om alleen te wees. Eerder alleen as saam die verkeerde persoon. Ek weet wat dit is om saam die verkeerde persoon te wees, as jong man het dit my baie goeie vriendskap gekos want partykeer werk dinge nie uit nie. As julle dieselle vriende het gaan jy vriende verloor. Dis normaal. Dis seer. Werk deur die emosie, genees en beweeg aan.
    2. Teenoorgesteldes werk of fantasties of glad nie. Ek praat nie van die verlief stadium nie. Dan werk alles. Ek praat van na dit. Die ware liefde stadium. Sien dan is dit daaglikse werk, as ons nie dan die werk insit nie maak ons net ons maat seer. As hierdie werk is dit gewoonlik onbreekbaar. Dit is gewoonlik dan keuse liefde op sy beste. Julle kan mekaar gewoonlik beter dra as een swak is juis omdat julle verskil.
    3. Die verliefdheid moet minstens ‘n maand hou. Hoekom ‘n maand? 30 dae is hoe lank dit die mens vat om ‘n gewoonte te vorm. As jy nie in 30 dae van verliefdheid goeie gewoontes van jou maat lief hê kan kweek nie gaan jy dit ook nie in 30 jaar doen nie. As die verliefdheid na 30 dae ophou en jy is oor die verhouding… Wel, dis verby.
    4. Wees erger as wat jy normaalweg is. Nee, ek praat nie van vals wees nie. Ek praat van as jy hou van romantiese stories saam jou ou kyk, kyk dit 5 dae van die 6 wat julle saam tv kyk. Doen dit met die goed wat vir jou daagliks belangrik is. Sê van dag 1 af jy wil so baie tv kyk ens ens. Doen dit want as dit werk vir jou in die eerste 30 dae en dit raak minder daarna (dit raak altyd minder, maak maar vrede) sal jy nog ok wees. Dit sluit goed soos kuier met vriende ens in.
    5. Wees dood eerlik met alle kommunikasie. As jy nie hou van haar in rooi nie sê dit. As jy nie hou van sy gewoonte om bruin skoene by swart broek te dra nie, sê dit! Behou die eerlikheid, dit vat minder energie om eerlik te wees. Dit bou meer intimiteit. As julle die dag trou het julle moontlik meeste drama so uitgesorteer.

    So dis dit van my kant af vanaand. Vrede.