Gebruikte mense, ons moet bly hoop

Elke keer as ek begin met nog ‘n post besef ek net weereens hoeveel hierdie vir myself help. Vir die eenvoudige rede dit bring baie keer die goed wat in en om my gebeur terug in perspektief. Ek is geneig om eers lank na iets gebeur het my emosies om ‘n situasie te kan werp en dan van daar af my kop skoon te kry. Ek besef gewoonlik te laat hoeveel goed en sleg ‘n situasie was. Dan leer ek my les, meestal, beweeg aan en probeer beter te wees, besluite te maak en meer verseker te leef in wie ek is.

Maar hoe gemaak as jy besef dat jy om die bos gelei is? Hoe gemaak as die teendeel gebeur, dat jy iets vir iemand beteken het sonder dat jy dit eens besef? Dit bring tweestryd in my gemoed wanneer die goed op dieselfde tyd gebeur.

Aan die negatiewe kant werk mens eers deur die teleurstelling, die verwagtinge wat geskep en geskeur is. Dalk was dit verwagtinge wat jy vir jouself geskep het. Iemand het jou dalk eksplisiet sekere goed belowe en nooit dit gedoen nie. Omstandighede het dalk verander wat jou gebruik laat voel, hetsy deur mense of deur die breë wereld. Dit mak seer. Dit los my minder lus om weer my hand uit te reik na mense om hulle te help. Dit maak dat ek met redelike afsku begin kyk na sekere mense. Ek begin myself te blameer en oor die vingers te tik vir myself so oop maak vir pakslae. Maar wat gedoen is, is gedoen. Wat gebruik is, is weg.

Ek probeer dan myself af te skud, reg te ruk en to fokus op die goeie goed. Waarvan daar meer is as wat ons besef. Daar is mense wat werklik waardeer wat mens doen vir hulle. Partykeer is selfs die geringste iets meer werd vir iemand as wat ons besef. Ek is die laaste tyd vreeslik getref oor hoe gesprekke van jare terug mense gehelp het om te kom waar hulle is vandag. Net so, moet ek ook eer gee aan mense wat oor die jare heen vir my gehelp het om te kom waar ek vandag is.

Ek is die laaste tyd getref deur soveel hartseer wat gebeur in ons wereld. Die naweek is daar familie wat getref is deur ‘n ouer paar wat in motor ongeluk oorlede is. Die seun is in my alma-mater en dit bring terug my tyd op skool toe my aanneem-pa oorlede is. Die idee van alby ouers wat net ewe skielik weg is, is tragedies. Dit bring herrinneringe terug van destyds. Mentors wat in daardie swaar tye in my lewe getree het, gehelp het en raad gegee het. Boeke geleen het wat ek kon lees om net vir ‘n tydjie te kon ontvlug. Sport afrigters wat my gedruk het om myself te verbeter. Tyd opge-offer het en ingebou het in my. Voel hierdie mense gebruik vandag? Of sit hulle met ‘n glimlag en dink aan hoe hulle kon help? Dalk dink hulle glad nie eens aan so lank terug nie.

Sien, hier is wat my hoop gee. God het nog niemand oor my pad gestuur wat nie op my pad moes kom nie. Ja, party mense het aansienlik meer geneem as gegee, meer verwoes as wat hulle gebou het. Hy het, en bly elke dag, vir my sorg. Dalk was daar waar ek voel ek gebruik was binne Sy plan sodat ek kon gee wat iemand nodig gehad het. As ek sê God is die een wat voorsien kan ek tog nie kwaad wees oor dit wat ek gee nie. Want dit kom nie van my af nie. Dit voel dalk nie altyd op die oomblik so as jy terugkyk nie. Hetsy dit verhoudings was of geld, tyd of wat jy ookal gegee het. Die punt is, dit was nie joune nie. Dit wat jy het is tydelik. Bewaar dit soos die goeie dienskneg, maar as die Meester sê gee, moet nie jou hand toemaak nie.

Die laaste tyd is daar regtig so baie hartseer om ons, verhoudinge wat verbreek word, dood, siektes en ekonomiese druk op soveel huise. Dit voel dalk asof dit wat jy gister gedoen het jou vandag kom byt. Dit mag dalk werklik so wees. Vergewe, sodat jy kan vry wees. Vergeet, sodat jy nie verbitterd word nie. Lewe met die geluk wat op jou pad kom en kyk op. Hy sal jou nie faal nie.

Advertisements

Vanaand sny ek af

Vanaand moet ek hard werk om my innerlike vrede te bewaar.

Ek moet vanaand myself in toom hou, om die woede van onregmatige behandeling te kan demp en hanteer. My ore vryf en “woosa” oor en oor sê omtrent.

In die kar toe ek my nuutste playlist luister (getiteld: “Angry Time to F### stuff up”) en liedjie na liedjie van Nickelback, Creed, Evanescence, Linkin Park, Within Temptation en nog paar ander luister voel ek hoe ek deurbraak maak.

Dit gaan nie net oor vergewe nie, dit het ek reeds gedoen, dit gaan oor iets wat ek hard probeer om myself af te leer. Dit is om af te sny. My hoop op goeie behandeling vanaf mense vir wie ek goed was. Want die hoop maak nie sin nie, en ek is immers die persoon wat nog altyd aangedring het om baie grasie vir mense te hê tot hulle doelbewus probeer seer maak.

So vanaand sny ek af. Ek is klaar. My energie het verseker beter plekke om ‘n tuiste te vind. Ek het goeie mense in my lewe, soveel spesiale mense vir wie ek ongelooflik lief is, drie kosbare kinders vir wie ek my lewe sal gee.

My deurbraak vanaand is dit: afsny is reg as jy die onherwinbare kwaad uitsny. Die boer gaan tog nie en plant ge-oeste stronke en hoop op lande vol mielies nie.

Vir elkeen hoop ek geluk en vrede, selfs julle wat vrot en vol drama is.

Ek hoop en gaan aanhou probeer om te kan beteken vir ander soveel soos wat ek al goeie inspraak gehad het. Dit sal my fokus wees. En as ek weer om die bos gelei moet word… Wel, mens snoei partymaal maar meer as een maal die boom voor hy gesond is.

Partykeer is dinge net maklik

Hierdie laaste tyd wag ek vir die volgende krisis, rugstekery, probleem of een of ander nood om my te oorval. Meerendeels want dit is hoe hierdie jaar met tye al gevoel het. Ek dink nie eens iemand sal my kwalik neem met dit nie. In dieselfde asem moet ek ook bieg en sê ek sit baie terug en wag vir die volgende wonderwerk, ware vriend, goeie vriendin, hernuwing en vreugde om my te oorweldig. Want dit het ook hierdie jaar met my gebeur.

Ek sit en gesels met ‘n kollega die ander dag en sy vertel my hoe haar liefdeslewe gaan. Ek moet bieg dit het met tye geklink soos persoonlike ervarings, net vir iemand anders om in te klim in ons gesprek met soortgelyke ervarings. Naderhand was ek net ‘n toeskouer in die gesprek. Wat my getref het is hoe soortgelyk hulle ervarings was. Dit bring my tot die besef dat as dit wat jou moet vrede en vreugde bring dit nie doen nie, is dit nie bedoel vir jou nie. #praatuitervaring #partymenseisnetslegvirjou

Ek gesels met vriende wat deur rowwe tyd gaan met werk en dit breek my. Nie omdat hulle deur moeilike tye gaan nie maar omdat ek niks vir hulle kan doen nie. Dan besef ek net weer dat elkeen van ons deur tye van krisis gaan. Dit is niks lekker nie, dit bring partykeer onvergelykbare pyn. Maar daar is ook redes vir dit. Al is die rede om ons sterker te maak is dit goed genoeg.

Ek is onlangs baie bevoorreg om iemand in my lewe te hê wat my help om jare se trauma en slegte emosionele gewoontes van ontslae te raak. Maklik. Hoe God my help om deur hierdie persoon se aanvaarding myself oop te maak en genees te word van gewoontes wat ek van klein kind tyd af gehad het. Sien, ek het geleer om emosioneel “af” te skakel. Die wat die woord “Psigopaat” in neon sien kan ontspan. Nie dieselle onderwerp nie. Ek het geleer dat die ware merk van jou krag oftewel sterkte as mens lê nie in hoe hard jy is of hoe hoog die mure om jou hart is nie. Die werklike mate om jou krag te meet is hoe bereidwillig is jy om seer te kry? Het jy die bravado om jouself oop te stel vir seerkry? Sal jy die kans waag op mense?

Vandag voel ek meer vrede as wat ek al ooit kon dink. Ek ken nogsteeds mense wat vir my seer veroorsaak, al is dit net die gevoel van ‘n kopspeld se prik. Maar ek het ook geleer om die werklike goeie mense in my lewe net meer en dieper lief te hê. Om die wat werklik opreg is te vertrou. Om oop te wees en nie vir een oomblik enige spanning weens my verhoudings met mense te ervaar nie. Want al kry ek seer, leef ek daagliks in meer vreugde as wat die pyn kan veroorsaak. Pyn genees, stadig, met wroeging en somtyds met wyn. Maar dit genees. Lisma het my as man gewys hoe God wil hê ek moet wees, sodat ons kinders sal grootword soos God dit bedoel het. Ek mis haar elke dag. Maar elke keer as dinge vir my swaar raak is daar iets wat gebeur wat my wys God het deur haar met my en ons kinders gewerk. Dan word dit makliker. Hierdie is ‘n nimmereindigende proses van genesing, van self groei, van dieper in God se hart in te beweeg, van ‘n verskil maak in mense se lewens. Want ek het ‘n vrou gehad wat die pad vir my gewys het.

Is jou maat volmaak?

Ek tik hierdie na baie tyd wat ek spandeer het aan dink. Dink oor hoe verhoudings, lesse wat mens partykeer leer, oogklappe ens ens.

Ek besef dat meeste van die kere leef mense met geen werklike aanvoeling vir realiteit nie. Minstens nie oor wat in verhouding gebeur nie, want ons het persepsies van hoe verhoudings is, in plaas van om met die ander persoon in werklike realiteit te leef van wie en wat hulle is sal ons eerder deur die bril van persepsies na mekaar kyk. Ek besef dat ons persepsies partykeer daar is omdat ons drome het oor verhoudings, omdat verliefdheid alles laat goed voel in plaas van ons enkele eienskappe vir ons uit te lig. Dit help dat ons makliker oor daardie eerste ongemaklike skaamheid kan kom, die braafheid het om ons self oop te maak vir seerkry soos ons mekaar leer ken. Niks van hierdie is verkeerd nie. Verliefdheid is ongelooflik lekker. Daardie skoenlappers is beter as jou ma se lekkerste dis.

Maar wat gemaak as die ideaal, die droom of die persepsie nie verdwyn nie? Wat maak jy as jou oë oopgaan en jy besef daar is geen konkrete rede hoekom jy van iemand hou nie? Dat alles net ‘n verliefdheid illusie was? Hoe nou?

Ek dink dis is moeiliker om na die tyd te verander en met mekaar op dieper, werklike punte te kan verbind as wat dit sou wees om net oop oë in te stap van dag een af. Daar is wel ‘n ongelooflike lekkerte as jy met jou weder helfte wel kan in aanraking kom op nuwe gebied, waar alby van julle oop is vir seer en mekaar soos julle is kan ervaar en aanvaar. Dit lekkerte is dit bring die verliefdheid net weer terug, daardie skoenlappers speel lekker in jou maag. Ek dink ou getroudes vind hierdie as een van die lekkerste goed omdat jy weer met die een wat jy gekies het en voor lief is kan nuwe areas van hulle menswees ontgin en geniet.

Maar wat maak jy as dit nie gebeur nie? Dit kan met vriende gebeur, selfs in jou daaglikse bestaan met enige iemand. Jou persepsies kan jou laat struikel. Jou persepsies kan maak dat jy meer energie insit waar dit nie wardeer word nie. Jy kry seer, nie net omdat jou hart oop is nie maar omdat die droom verbreek word soos glas wat die grond tref. Mense is maar mense, en as dit gebeur sal julle alby sukkel om weer met dieselle oë na mekaar te kyk. Dit mag dalk moontlik wees.

Ek hou van oop oë in goed ingaan. Ek sit gewoonlik my hart op die lyn te maklik. Ek sê wat ek wil hê, hoe ek gaan optree en ek verwag mense se woorde moet dieselle erns hê. Baie mense is soos ek myself beskryf het. Maar baie meer dink hulle is so, maar hulle emosionele mens, verstand mens en agtergrond wys dat dit nie altyd so uitwerk nie. Dit is hoe mense is, as so iemand jou seergemaak het, jammer.

Nou hoe is jou maat dan perfek? Omdat julle in verliefdheid lewe? Omdat julle oop oê en brutaal eerlik is? Ek weet nie, dis nie my punt nie. Ek sal graag wil hê dat julle opnuut na mekaar kyk, nuwe maniere kry om dieper te beweeg in julle verhouding. Geen mens is perfek nie. Dit is ok. Dit is normaal. Jou maat moet ook nie iemand wees wat jou energie tap nie. Ek dink ons skaaf baie aan mekaar in verhoudings, dis net belangrik dat ons mooi kyk voor ons skaaf. Ek sal nie iemand doelbewus wil van hulle blink gedeeltes wil ontneem nie. Kry die balans in wie julle is in julle verhouding, as mens eerlik op onder die illusie van verliefdheid. Alby is ewe goed, solank jy as mens net kan terugsit en weet waar jy op die spektrum is.

Ek is bevoorreg om baie eerlike mense in my lewe te hê. Ek kan op my hartsmense staat maak om inspraak te gee. Ek het mense in my lewe wat my opbou. Ek lewe met tye in die illusie en partykeer in die brutale eerlikheid van die lewe. Dit is die lewe. Vind jou pad, dink oor wie jy is, hoe en hoekom jy reageer op goed. Jy is ‘n volkome maat as jy jouself volkome ken en dit wie jy is met jou maat kan deel.

Skok is die wonderlikste gevoel

Klink soos koerant opskrif ne? Tog is dit baie waar. Nou hoekom sal dit wees dat ek sê skok is hierdie wonderlike gevoel? Klink vreemd want mens het gewoonlik net skok na iets traumaties met mens gebeur het. Of eerder, dit is wanneer meeste van ons skok ervaar. Tensy jy die Lotto wen, dan is dit gewoonlik positief.

My siening oor skok kom uit drie oogpunte uit. Eerstens die skok van iets onverwags. Dit mag dalk positief of negatief wees. Dit is gewoonlik in my lewe daardie oomblik wat ek terug sit of staan en net wees vir oomblik. Waar ek myself moet oortuig dat ja, dit het nou net gebeur, hy/sy het dit nou net gesê ens. Die ergste is wanneer ek besef hoe iemand warklik is teenoor wat my verwagting is. Selfs dit was al positief en in ander gevalle negatief gewees in my lewe. Vir my is dit hartseer wanneer hierdie skok gaan oor iets negatiefs. Want gewoonlik verloor jy iets, iemand of ‘n situasie met baie potensiaal. Dit is wat my vul met verlange na die drome wat mens het. Die positiewe sy is vir my die lekker. Van die drie tipes skok wat ek al ervaar het is hier middeweg een die lekkerste as dit positief is. Dit is die skok van gereelde, goeie goed in ons lewens. Die wat nog nie hierdie ervaar het nie, gee jou maat ‘n elmboog nou. Dit is die skok van vriend wat onverwags kom kuier, of uit jou kantoor uit loop en iemand het jou kar gewas, vir die vrouens is dit gewoonlik blomme of iets anders dergeliks. Die punt is dat dit gaan oor positiewe goed. Wat hierdie vir my lekker maak is die gevoel van hoop wat mens kry, hoop nie in iets in die toekoms nie maar hoop dat ja, jy as mens beteken vandag iets spesiaals vir iemand. Sien daardie daaglikse opbouing is wat ons uitkyk op die lewe verbeter.

Tweedens is die negatiewe skok. Hierdie hoop ek van harte het julle nog nie ervaar nie. Hierdie is rof. Dit is wanneer dit wat met jou gebeur, wat jy ervaar of waardeur jy gaan so erg is dat jou brein afskakel. Jou liggam word gevoelloos, jou huil en reageer op instink sonder enige herrineringe na die tyd. My waardering vir skok in hierdie geval sal ek seker nooit voldoende kan beskryf nie. Ek dink nie die mens is gebou om te rowwe tye maklik te hanteer nie. Skok help ons om nie helemal die pad byster te raak nie. Dit gee ons die kans om stukkie vir stukkie met die pyn te kan werk. Hierdie skok is gewoonlik wat my oor ‘n kort tyd tref en help om te funksioneer. Om nog dieselle te lyk, om aan te gaan ongeag wat in my hart van harte gebeur.

Derde is die skok van die golwe. Golwe is presies soos die rentjie wat jy nou in jou gedagtes het. Dit kom met tye in tot die golf op sy hoogste is en dan weer wegval tot dit met laag gety amper verdwyn. Hierdie is vir my die seerste om deur te werk. Vir geen ander rede as dat hierdie emosioneel gedrewe is, dit word nie deur ons gedagtes bepaal nie. Hierdie is die vlae emosie wat ons net oorval sonder om eers vir ons koffie te koop. Ons kan dit onderdruk (dit al gedoen, slete idee maar sal ander dag daaroor praat) of ons kan dit probeer ignoreer (onmoontlik) of ons kan ons groot seun klere aan trek en die emosie hanteer. Dit kos net dat ons besef die emosie is nie verkeerd nie, dit maak jou nie ‘n swakkeing nie, dit is net jou binneste wat die seer probeer verstaan en deur werk. Jy kan net die wonde aan jou hart genees deur na die seer aandag te gee. Die goeie ding van golwe is dit spoel alles uit, die goeie en die slegte. Jy kan weer die goeie gedagtes van lag weer ervaar al loop die trane. Hoekom is hierdie skok en nie net emosies nie? Want daar is geen waarskuwing vir wanneer hierdie goed jou tref nie. Ek onthou waar ek lekker saam gesing het op een van Nickelback se stouter liedjies en die volgende oomblik van die pad af trek want ek kon nie deur my oë verder kyk nie 5 minute van klient af. Dit gebeur. Dit is hoe die golwe jou vat. Jy kan of op jou branderplank klim en die golf ry tot sy energie uitgeput is of jy kan meegesleur word tot jy verdrink. Jou keuse.

Moenie ooit jou emosies en hart kwalik neem vir wat jy voel nie. Dit is jou emosies. Dit is gebou om onbeheerst te wees. Wees lief vir jouself, al het jy seer.

As jy dit nie oor jouself bring nie…

Ek wou eers praat oor hoe maak ons as ons ongeluk ons eie skuld is, in die sin van ons ontneem onsself geluk. Dit sal my volgende post wees. Vandag wil ek praat oor hoe maak ek as dinge skeef loop en ek het geen beheer oor dit gehad nie.

Kyk, hierdie jaar is verseker die jaar waar ek die meeste geleer het, die meeste seer gekry het, hulpeloos gevoel het en ook geluk gevind en verloor het. Mens sal partykeer probeer om in ons eie koppe die goed uit te balanseer. Om die balans te probeer vind sodat ons kan verstaan. Ek het besluit ek doen dit nie verder nie, na baie goeie inspraak van baie wyse man.

Hoekom gaan ek nie meer boekhou nie? Dis maklik om boek te hou. Die groot goed wat fout gaan staan uit soos ‘n geel puisie op jou neus in ons lewens. Soveel so dat dit ons totale fokus steel. Ja, steel. Want die fokus wat ons het word weggesteel op die 1001 goeie goed wat gebeur wat ons begin mis. Ons geluk en seën op die eindelose goeie goed word deur onsself misgekyk.  Die slegte goed is die berge in ons lewens waarteen ons gewoonlik vaskyk. Maar het jy die duisende klein trappies teen die berg gesien van goeie goed wat gebeur? Of het jy soos ek dit mis gekyk met jou klim oor die berg? Makliker om berg te klim as jy die trappies volg.

Die teenkant van jou goeie met slegte te balanseer is jy begin wantroue te kry in jou geluk. Want ongeluk volg mos geluk? Dit is snert. Dit is die tipe snert wat van die vyand af kom om ons eie gedagtes en leefwyses te vergiftig. Leef voluit. Al is dit in tye van ongeluk. Wanneer die goeie tye kom, gryp dit aan met alby hande. Ons is maklik om die engelse spreekwoord te gebruik, “When the going gets tough, the tough get going.” Het ons almal vergeet van die skilpad wat die haas gewen het? Is daar nie meer waarde om ongeag die druk, omstandighede of jou situasie aan te hou om dieselfde hoeveelheid energie in te sit elke dag nie? As jy elke dag jou beste gee, ja.

Die lewe gebeur. Goeie en slegte goed. Onverstaanbare goed. Tye waar ons net in verwondering kan staan oor ons seën. Moenie dat jou fokus bly op die goed wat negatief is nie. Vrede.

Organiseer jou gedagtes

Hierdie post is my sienswyse, maar die onderwerp was voorstel wat ek gekry het. Vang my elke keer uit as ek vra dan kry ek die dieper onderwerpe. Eintlik mal daaroor, want dit laat my regtig dink, oor hoe ek voel en hoe ek reageer op goed in my lewe.

Toe ek hierdie post begin het was die eerste ding wat by my opgekom het die voordele en nadele lysie. Julle ken dit, maak lys van voordele en nadele van die … wat jy wil koop/met wie jy wil uitgaan/waarnatoe jy wil gaan ens ens. Maar dit voel vir my vals. Want op papier kan iets vir ons werk, al die boksies is gemerk, maar het ons werklik gesit en dink oor die onderwerp? Of het ons net boksies geskep om te merk? As mens het ek ‘n gevoel oor goed, partykeer verkeerdelik aangesien ek net mens is. Meestal is die gevoel tog akkuraat. Wat het dit met die orde van ons gedagtes uit te waai, en dit nog saam gevoel oor goed te hê? Ek glo in eerlikheid met ons self oor wat ons eintlik wil hê, oor wat ons eintlik voel. Saam met dit moet ons ook ons eie foute kan raaksien vir werklike foute in ons karakter om aan te werk, of voetfoute wat ons gemaak het. Die eerste een moet jy aan werk, sonder om jouself oor die kole te haal. Die tweede een… Lag dit af, leer jou les en beweeg aan. Jy is nie perfek nie, kom oor dit.

Ek praat onlangs met iemand baie wys wat vir my boodskap gehad het van ‘tyd sal leer’. Maar hoekom sal tyd leer? Het jy al ooit daaroor gedink? Ek het daaroor gedink, en twee goed het by my opgekom. Die eerste is dat met tyd sien jy mense vir wie hulle werklik is. Goed en sleg. Want die lewe sit ons onder druk en dit is wanneer ons ware kleure wys. Hierdie wysheid het ek onlangs geleer. So as iemand weer vir jou sê gee iets tyd verwys hulle hierna.

Die ander ding is dat ons baie keer nie onsself ken nie, nie heeltemal seker is wat ons wil hê nie, waar ons heen oppad is nie ens ens. Daarom moet ons onsself tyd gee sodat ons onderbewussyn en ons normale denkwyses bietjie kan koukus. Na genoeg tyd gaan jou eie gedagtes en motiverings en gevoel hulle self bekend maak. Dit is hoe dit normaalweg werk. Maar wat van as ons die proses kan bespoedig? Is dit werklik moontlik?

Ja dit is moontlik. Vind net jouself. Wees eerlik met jouself, selfs al verander jy van plan. Dit is normaal om anders te voel oor 5 minute van nou. Jy is net mens wat met menslike gedagtes en emosies werk. ‘Trust your gut!’

As jy jouself ken en eerlik is met jouself kan jy begin fokus. Begin om op die kern goed te fokus. Ek het onlangs begin met groot besluite wat nie emosionele dinge is nie. Maar dit is tog ‘n groot besluit wat my en my kinders se lewens kan beïnvloed. Ek het besluit om huis te probeer soek. Aanvanklik dink mens aan ‘n lys van goed wat belangrik is, dan raak jou lys korter as realiteit begin intree oor wat beskikbaar is ens. Dan verander ons lys van behoeftes. Ons begin fokus op die werklike kern goed wat ons mee gelukkig sal wees. Mens maak vrede op die ou einde met dit wat realiteit op daardie oomblik is, jou behoeftes en wense en met die goed wat jy mee kan saamleef.

Hierdie volgorde kan homself baie keer herhaal. Of dit nou huis koop, kar koop, verhoudings, loopbaan of of of. Proses bly redelik dieselfde. Die probleem kom in by as jy na die tyd terugkyk en spyt is.

Maar wat van as jy ‘n kans vat? Wat van as jy net besluit om iets te doen sommer net? Wat as dit die regte besluit was wanneer jy terugkyk? Beteken dit dat daar geen waarde is in om ‘n saak deeglik te deurdink nie?

My opinie is dat ons meeste besluite maak deur daaroor te dink. Dit oefen ons instink vir wanneer ons hierdie spronge maak in geloof. Wat maak ons as ons te veel spronge maak? Ons dobbel, met ons lewens.