Is jou maat volmaak?

Ek tik hierdie na baie tyd wat ek spandeer het aan dink. Dink oor hoe verhoudings, lesse wat mens partykeer leer, oogklappe ens ens.

Ek besef dat meeste van die kere leef mense met geen werklike aanvoeling vir realiteit nie. Minstens nie oor wat in verhouding gebeur nie, want ons het persepsies van hoe verhoudings is, in plaas van om met die ander persoon in werklike realiteit te leef van wie en wat hulle is sal ons eerder deur die bril van persepsies na mekaar kyk. Ek besef dat ons persepsies partykeer daar is omdat ons drome het oor verhoudings, omdat verliefdheid alles laat goed voel in plaas van ons enkele eienskappe vir ons uit te lig. Dit help dat ons makliker oor daardie eerste ongemaklike skaamheid kan kom, die braafheid het om ons self oop te maak vir seerkry soos ons mekaar leer ken. Niks van hierdie is verkeerd nie. Verliefdheid is ongelooflik lekker. Daardie skoenlappers is beter as jou ma se lekkerste dis.

Maar wat gemaak as die ideaal, die droom of die persepsie nie verdwyn nie? Wat maak jy as jou oë oopgaan en jy besef daar is geen konkrete rede hoekom jy van iemand hou nie? Dat alles net ‘n verliefdheid illusie was? Hoe nou?

Ek dink dis is moeiliker om na die tyd te verander en met mekaar op dieper, werklike punte te kan verbind as wat dit sou wees om net oop oë in te stap van dag een af. Daar is wel ‘n ongelooflike lekkerte as jy met jou weder helfte wel kan in aanraking kom op nuwe gebied, waar alby van julle oop is vir seer en mekaar soos julle is kan ervaar en aanvaar. Dit lekkerte is dit bring die verliefdheid net weer terug, daardie skoenlappers speel lekker in jou maag. Ek dink ou getroudes vind hierdie as een van die lekkerste goed omdat jy weer met die een wat jy gekies het en voor lief is kan nuwe areas van hulle menswees ontgin en geniet.

Maar wat maak jy as dit nie gebeur nie? Dit kan met vriende gebeur, selfs in jou daaglikse bestaan met enige iemand. Jou persepsies kan jou laat struikel. Jou persepsies kan maak dat jy meer energie insit waar dit nie wardeer word nie. Jy kry seer, nie net omdat jou hart oop is nie maar omdat die droom verbreek word soos glas wat die grond tref. Mense is maar mense, en as dit gebeur sal julle alby sukkel om weer met dieselle oë na mekaar te kyk. Dit mag dalk moontlik wees.

Ek hou van oop oë in goed ingaan. Ek sit gewoonlik my hart op die lyn te maklik. Ek sê wat ek wil hê, hoe ek gaan optree en ek verwag mense se woorde moet dieselle erns hê. Baie mense is soos ek myself beskryf het. Maar baie meer dink hulle is so, maar hulle emosionele mens, verstand mens en agtergrond wys dat dit nie altyd so uitwerk nie. Dit is hoe mense is, as so iemand jou seergemaak het, jammer.

Nou hoe is jou maat dan perfek? Omdat julle in verliefdheid lewe? Omdat julle oop oê en brutaal eerlik is? Ek weet nie, dis nie my punt nie. Ek sal graag wil hê dat julle opnuut na mekaar kyk, nuwe maniere kry om dieper te beweeg in julle verhouding. Geen mens is perfek nie. Dit is ok. Dit is normaal. Jou maat moet ook nie iemand wees wat jou energie tap nie. Ek dink ons skaaf baie aan mekaar in verhoudings, dis net belangrik dat ons mooi kyk voor ons skaaf. Ek sal nie iemand doelbewus wil van hulle blink gedeeltes wil ontneem nie. Kry die balans in wie julle is in julle verhouding, as mens eerlik op onder die illusie van verliefdheid. Alby is ewe goed, solank jy as mens net kan terugsit en weet waar jy op die spektrum is.

Ek is bevoorreg om baie eerlike mense in my lewe te hê. Ek kan op my hartsmense staat maak om inspraak te gee. Ek het mense in my lewe wat my opbou. Ek lewe met tye in die illusie en partykeer in die brutale eerlikheid van die lewe. Dit is die lewe. Vind jou pad, dink oor wie jy is, hoe en hoekom jy reageer op goed. Jy is ‘n volkome maat as jy jouself volkome ken en dit wie jy is met jou maat kan deel.

Advertisements

Skok is die wonderlikste gevoel

Klink soos koerant opskrif ne? Tog is dit baie waar. Nou hoekom sal dit wees dat ek sê skok is hierdie wonderlike gevoel? Klink vreemd want mens het gewoonlik net skok na iets traumaties met mens gebeur het. Of eerder, dit is wanneer meeste van ons skok ervaar. Tensy jy die Lotto wen, dan is dit gewoonlik positief.

My siening oor skok kom uit drie oogpunte uit. Eerstens die skok van iets onverwags. Dit mag dalk positief of negatief wees. Dit is gewoonlik in my lewe daardie oomblik wat ek terug sit of staan en net wees vir oomblik. Waar ek myself moet oortuig dat ja, dit het nou net gebeur, hy/sy het dit nou net gesê ens. Die ergste is wanneer ek besef hoe iemand warklik is teenoor wat my verwagting is. Selfs dit was al positief en in ander gevalle negatief gewees in my lewe. Vir my is dit hartseer wanneer hierdie skok gaan oor iets negatiefs. Want gewoonlik verloor jy iets, iemand of ‘n situasie met baie potensiaal. Dit is wat my vul met verlange na die drome wat mens het. Die positiewe sy is vir my die lekker. Van die drie tipes skok wat ek al ervaar het is hier middeweg een die lekkerste as dit positief is. Dit is die skok van gereelde, goeie goed in ons lewens. Die wat nog nie hierdie ervaar het nie, gee jou maat ‘n elmboog nou. Dit is die skok van vriend wat onverwags kom kuier, of uit jou kantoor uit loop en iemand het jou kar gewas, vir die vrouens is dit gewoonlik blomme of iets anders dergeliks. Die punt is dat dit gaan oor positiewe goed. Wat hierdie vir my lekker maak is die gevoel van hoop wat mens kry, hoop nie in iets in die toekoms nie maar hoop dat ja, jy as mens beteken vandag iets spesiaals vir iemand. Sien daardie daaglikse opbouing is wat ons uitkyk op die lewe verbeter.

Tweedens is die negatiewe skok. Hierdie hoop ek van harte het julle nog nie ervaar nie. Hierdie is rof. Dit is wanneer dit wat met jou gebeur, wat jy ervaar of waardeur jy gaan so erg is dat jou brein afskakel. Jou liggam word gevoelloos, jou huil en reageer op instink sonder enige herrineringe na die tyd. My waardering vir skok in hierdie geval sal ek seker nooit voldoende kan beskryf nie. Ek dink nie die mens is gebou om te rowwe tye maklik te hanteer nie. Skok help ons om nie helemal die pad byster te raak nie. Dit gee ons die kans om stukkie vir stukkie met die pyn te kan werk. Hierdie skok is gewoonlik wat my oor ‘n kort tyd tref en help om te funksioneer. Om nog dieselle te lyk, om aan te gaan ongeag wat in my hart van harte gebeur.

Derde is die skok van die golwe. Golwe is presies soos die rentjie wat jy nou in jou gedagtes het. Dit kom met tye in tot die golf op sy hoogste is en dan weer wegval tot dit met laag gety amper verdwyn. Hierdie is vir my die seerste om deur te werk. Vir geen ander rede as dat hierdie emosioneel gedrewe is, dit word nie deur ons gedagtes bepaal nie. Hierdie is die vlae emosie wat ons net oorval sonder om eers vir ons koffie te koop. Ons kan dit onderdruk (dit al gedoen, slete idee maar sal ander dag daaroor praat) of ons kan dit probeer ignoreer (onmoontlik) of ons kan ons groot seun klere aan trek en die emosie hanteer. Dit kos net dat ons besef die emosie is nie verkeerd nie, dit maak jou nie ‘n swakkeing nie, dit is net jou binneste wat die seer probeer verstaan en deur werk. Jy kan net die wonde aan jou hart genees deur na die seer aandag te gee. Die goeie ding van golwe is dit spoel alles uit, die goeie en die slegte. Jy kan weer die goeie gedagtes van lag weer ervaar al loop die trane. Hoekom is hierdie skok en nie net emosies nie? Want daar is geen waarskuwing vir wanneer hierdie goed jou tref nie. Ek onthou waar ek lekker saam gesing het op een van Nickelback se stouter liedjies en die volgende oomblik van die pad af trek want ek kon nie deur my oë verder kyk nie 5 minute van klient af. Dit gebeur. Dit is hoe die golwe jou vat. Jy kan of op jou branderplank klim en die golf ry tot sy energie uitgeput is of jy kan meegesleur word tot jy verdrink. Jou keuse.

Moenie ooit jou emosies en hart kwalik neem vir wat jy voel nie. Dit is jou emosies. Dit is gebou om onbeheerst te wees. Wees lief vir jouself, al het jy seer.