Meer struktuur in wanneer ek post

Met die belangstelling wat julle wonderlike mense sover toon het ek gedink om bietjie meer struktuur in te bring. Deels sodat ek nie uitbrand nie, ek het my gesinstyd nodig, en deels om meer in diepte te kan gesels oor goed.

Van nou af gaan ek die posts per week maak. Ek gaan probeer om dit so dag of twee uitmekaar te maak.

So as julle ‘n onderwerp het waaroor julle wil hê ek moet gesels, laat weet my of los ‘n comment op hierdie post.

Verder, dankie vir die van julle wat my gedagtes ‘share’ op sosiale media. Ek sê nie dankie namens myself nie maar die privaat boodskap hier en daar van mense wat kon baat vind by iets wat ek gesê het.

Sover jy kan, doen goed

Eerstens, vra ek omverskoning vir die traagheid om weer te skryf. Die rede is dat Desember maand mal was in my lewe, maar dis dalk eerder die verskoning. Want mens kan tyd maak, vir enige iets. In my geval, kan ek veral tyd maak vir skryf.

Waar kom vandag se post vandaan? Die laaste ruk, en veral in Desember het ek met ‘n situasie gesit waar iemand wrede goed van my gesê het. Soveel so dat ek dit baie ernstig oorweeg het om teen aksie te vat. Tog weet ek dat al doen ek dit sal die modder oralste spat. En ek probeer my so min as moontlik met varke te meng. Dit het gemaak dat ek diep moes dink en vra vir wysheid. Want die emosionele reaksie sou nie die regte een gewees het nie.

Die wysheid wat ek gekry het was om nie te verdedig of aan te val nie. Ek het niks gedoen nie. Aanvanklik het ek gevoel asof ek myself verraai, my eie reputasie laat vuilmaak sonder om te verdedig. Dit is tog menslik om jouself te wil beskerm. Hier is die gevolge van die wysheid van niks doen.

Die situasie het ge-eskaleer deurdat die persoon ongelukkig die gewoonte het om ander se reputasies te probeer aftakel om hulleself beter te laat lyk. Ongelukkig lyk niemand ooit beter deur ander af te breek nie. So nou is daar mense wat nog die leuens glo, want hulle is mislei. Pla my min. Die lewe en tyd sal die waarheid uitwys vir die met insig, en die wat dit nie insien nie hoef ek my nie oor te bemoei nie.

So hoekom die post begin met sover jy kan doen goed? Want om sleg te doen bring jy jou eie ongeluk oor jou. Maar om sover jy kan goed te doen bring jy net geluk in jou rigting. Ek is vandag so geinspireer deur ‘n  dame wat vir my gesê my posts het haar gehelp. Dit het my werklik diep geraak, want ek het gevoel my skryf dien geen goeie doel buiten vir myself nie, so ek het dit vir myself gehou. Vandag het vir my gewys dat ek moet aangaan en dit moet deel al is dit net tot hulp van een onbekende persoon.

Die voordeel van altyd net goed te doen, is wanneer daar ‘n negatiewe aanslag kom is jy in die gewoonte om net goed te doen. Dit help ongelooflik baie sodat mens nie in die strik val van wraak vat nie. (ter intereassantheid kon ek die persoon se lewe en reputasie verwoes het, maar dit dien geen goeie doel nie.) Verder wys mens jou ware kleure deur konstant dieselfde te wees, ten spyte wat met of om jou gebeur. Want jou karakter kom na vore, net soos die wat jou aanval se karakter ook na vore kom.

Ek is nie ‘n perfekte mens nie, ek maak foute. Ek is hopeloos te eerlik en het byna geen skaamte nie. Skuldig soos aangekla. Tog is die wat my ken my getuies van wie ek is. As mense iets van jou sê, sal jou gedrag oor die laaste paar maande die waarheid van jou kan getuig sonder dat jy ‘n woord praat? Sal jou vriende die waarheid kan uitken, sonder om met jou te praat?

Wees sover jy kan net goed in jou doen en late. En waar jy nie kan nie, doen niks. Vrede.

Advertisements

Die ideale rol van die man en vrou

Vandag se post is al vir ‘n week besig om deur my kop rond te bons. Laas naweek het Pastoor Retief gepreek oor die huwelik en die rol van die man en vrou. Ek gaan nie die hele preek probeer oortik nie, maar ek wil tog die belangrike punte uitlig.

Ek gaan begin by die vrou. Tong in die kies omdat vrouens altyd eerste kom uit my oogpunt. Die vrou se rol is tweeledig. Die eerste faset van vrou wees in die huwelik is die ‘kierie’. Nee, dit beteken nie die vrou moet al die werk doen en optree as slaaf in alles buiten naam nie. Want dit is nie die funksie van ‘n kierie nie. ‘N Kierie is ‘n noodsaaklike item vir iemand wat sukkel om te loop. Net so is die vrou noodsaaklik in die huwelik. Ons vrouens is daar om soos die noodsaaklike kierie ons te kan ondersteun. Hulle is ons huise se versorging. ‘N vrou maak dat ‘n huis ‘n plek van rus word vir elke een daarbinne, veral vir ons mans. As jou huis plek van vrede is vrouens, is die kans goed dat jou man graag in jou huis sal wil wees, met die kwalifiserende faktor as julle verhouding en huis prioriteit is.

Die tweede rol van die vrou is die een wat my die meeste opgewonde maak. Die vrou se rol as kryger van die huis in die geloof is vir my krities belangrik. Dit beteken di vrou bid vir haar man, vir hulle huis en kinders. Ons mans is partykeer (meestal) nie bewus van hoe ons vrouens in geloof opstaan en vir ons bid en ons met gebed dra nie. Saam met dit, is ons vrouens gewoonlik die eerste een wat die onverwagte goed hanteer op emosionele vlak van ons kinders af. Saam met dit is ons vrouens in beheer van hoe ons sensitiewe egos voel. Ja, mans se egos is vrek sensitief. Nie onderhandelbare punt nie. Wat wel baie belangrik is om te besef is dat ons vrouens die persone is wat ons egos die meeste kan opbou en afbreek. Hier is dit waar vrouens moet besef as kryger staan sy rug teen rug met haar man, beskerm hom van aanslae af. Bou sy ego op sodat hy as man kan funksioneer. Mans het hulle egos nodig. Weereens, nie onderhandelbare stelling nie.

Nou die man se rol. Ek weet sommer baie mans gaan dink, “Ons moet salaris verdien en en en…”. Ja, mans moet werk, ons is aangestel om te voorsien. Dit is so. Maar as ons dink vir een oomblik dat ons rol is om kos op die tafel te sit mis ons helemal die punt. Sien, God sog vir ons, Hy sê immers Hy sorg vir die voëls hoeveel te meer vir ons. Nee, vir my is ons mans se rol oor om geestelik en emosioneel kos huistoe te bring. Dit beteken jou kinders sien hoe jy as man nie deur jou emosies regeer word nie. Dat ons as mans ‘solid’ is. Iemand op wie daar gesteun kan word in die storms van die lewe.

Tweedens is dit ons mans se verantwoordelikheid om ons vrou en gesin te beskerm. Hier is die ‘kicker’ met hierdie een mans. Dit beteken jy moet jou vrou se reputasie by jou eie ouers beskerm. Dit is iets wat hard by my posgevat het toe Retief dit sê. Iets om aan te dink. Verder, moet jou vrou die plek van jou ma in jou lewe oorneem. Wat bedoel ek hiermee? Dit beteken dat as jy na jaar van getroud wees nogsteeds eerste jou man bel as daar iets groots in jou lewe gebeur het eerder as jou vrou, het jy ‘n probleem.

Hierdie is van die punte wat retief gemaak het met my eie interpretasie hier en daar. Dit was goed om met nuwe oë na die huwelik te kon kyk.

In jou elke dag se wandel, let bietjie op hoeveel mense praat van hulle huweliksmaats. Let op wat gesê word. Fokus dan op wat jy sê. Verbaal of net deur jou lyftaal. Rof ne?

Geniet hierdie sondag, as jy kerk toe gaan, sien jou daar. As jy nie gaan nie, dink oor jou lewe en hoe jy optree.

Gebruikte mense, ons moet bly hoop

Elke keer as ek begin met nog ‘n post besef ek net weereens hoeveel hierdie vir myself help. Vir die eenvoudige rede dit bring baie keer die goed wat in en om my gebeur terug in perspektief. Ek is geneig om eers lank na iets gebeur het my emosies om ‘n situasie te kan werp en dan van daar af my kop skoon te kry. Ek besef gewoonlik te laat hoeveel goed en sleg ‘n situasie was. Dan leer ek my les, meestal, beweeg aan en probeer beter te wees, besluite te maak en meer verseker te leef in wie ek is.

Maar hoe gemaak as jy besef dat jy om die bos gelei is? Hoe gemaak as die teendeel gebeur, dat jy iets vir iemand beteken het sonder dat jy dit eens besef? Dit bring tweestryd in my gemoed wanneer die goed op dieselfde tyd gebeur.

Aan die negatiewe kant werk mens eers deur die teleurstelling, die verwagtinge wat geskep en geskeur is. Dalk was dit verwagtinge wat jy vir jouself geskep het. Iemand het jou dalk eksplisiet sekere goed belowe en nooit dit gedoen nie. Omstandighede het dalk verander wat jou gebruik laat voel, hetsy deur mense of deur die breë wereld. Dit mak seer. Dit los my minder lus om weer my hand uit te reik na mense om hulle te help. Dit maak dat ek met redelike afsku begin kyk na sekere mense. Ek begin myself te blameer en oor die vingers te tik vir myself so oop maak vir pakslae. Maar wat gedoen is, is gedoen. Wat gebruik is, is weg.

Ek probeer dan myself af te skud, reg te ruk en to fokus op die goeie goed. Waarvan daar meer is as wat ons besef. Daar is mense wat werklik waardeer wat mens doen vir hulle. Partykeer is selfs die geringste iets meer werd vir iemand as wat ons besef. Ek is die laaste tyd vreeslik getref oor hoe gesprekke van jare terug mense gehelp het om te kom waar hulle is vandag. Net so, moet ek ook eer gee aan mense wat oor die jare heen vir my gehelp het om te kom waar ek vandag is.

Ek is die laaste tyd getref deur soveel hartseer wat gebeur in ons wereld. Die naweek is daar familie wat getref is deur ‘n ouer paar wat in motor ongeluk oorlede is. Die seun is in my alma-mater en dit bring terug my tyd op skool toe my aanneem-pa oorlede is. Die idee van alby ouers wat net ewe skielik weg is, is tragedies. Dit bring herrinneringe terug van destyds. Mentors wat in daardie swaar tye in my lewe getree het, gehelp het en raad gegee het. Boeke geleen het wat ek kon lees om net vir ‘n tydjie te kon ontvlug. Sport afrigters wat my gedruk het om myself te verbeter. Tyd opge-offer het en ingebou het in my. Voel hierdie mense gebruik vandag? Of sit hulle met ‘n glimlag en dink aan hoe hulle kon help? Dalk dink hulle glad nie eens aan so lank terug nie.

Sien, hier is wat my hoop gee. God het nog niemand oor my pad gestuur wat nie op my pad moes kom nie. Ja, party mense het aansienlik meer geneem as gegee, meer verwoes as wat hulle gebou het. Hy het, en bly elke dag, vir my sorg. Dalk was daar waar ek voel ek gebruik was binne Sy plan sodat ek kon gee wat iemand nodig gehad het. As ek sê God is die een wat voorsien kan ek tog nie kwaad wees oor dit wat ek gee nie. Want dit kom nie van my af nie. Dit voel dalk nie altyd op die oomblik so as jy terugkyk nie. Hetsy dit verhoudings was of geld, tyd of wat jy ookal gegee het. Die punt is, dit was nie joune nie. Dit wat jy het is tydelik. Bewaar dit soos die goeie dienskneg, maar as die Meester sê gee, moet nie jou hand toemaak nie.

Die laaste tyd is daar regtig so baie hartseer om ons, verhoudinge wat verbreek word, dood, siektes en ekonomiese druk op soveel huise. Dit voel dalk asof dit wat jy gister gedoen het jou vandag kom byt. Dit mag dalk werklik so wees. Vergewe, sodat jy kan vry wees. Vergeet, sodat jy nie verbitterd word nie. Lewe met die geluk wat op jou pad kom en kyk op. Hy sal jou nie faal nie.

Vanaand sny ek af

Vanaand moet ek hard werk om my innerlike vrede te bewaar.

Ek moet vanaand myself in toom hou, om die woede van onregmatige behandeling te kan demp en hanteer. My ore vryf en “woosa” oor en oor sê omtrent.

In die kar toe ek my nuutste playlist luister (getiteld: “Angry Time to F### stuff up”) en liedjie na liedjie van Nickelback, Creed, Evanescence, Linkin Park, Within Temptation en nog paar ander luister voel ek hoe ek deurbraak maak.

Dit gaan nie net oor vergewe nie, dit het ek reeds gedoen, dit gaan oor iets wat ek hard probeer om myself af te leer. Dit is om af te sny. My hoop op goeie behandeling vanaf mense vir wie ek goed was. Want die hoop maak nie sin nie, en ek is immers die persoon wat nog altyd aangedring het om baie grasie vir mense te hê tot hulle doelbewus probeer seer maak.

So vanaand sny ek af. Ek is klaar. My energie het verseker beter plekke om ‘n tuiste te vind. Ek het goeie mense in my lewe, soveel spesiale mense vir wie ek ongelooflik lief is, drie kosbare kinders vir wie ek my lewe sal gee.

My deurbraak vanaand is dit: afsny is reg as jy die onherwinbare kwaad uitsny. Die boer gaan tog nie en plant ge-oeste stronke en hoop op lande vol mielies nie.

Vir elkeen hoop ek geluk en vrede, selfs julle wat vrot en vol drama is.

Ek hoop en gaan aanhou probeer om te kan beteken vir ander soveel soos wat ek al goeie inspraak gehad het. Dit sal my fokus wees. En as ek weer om die bos gelei moet word… Wel, mens snoei partymaal maar meer as een maal die boom voor hy gesond is.

Partykeer is dinge net maklik

Hierdie laaste tyd wag ek vir die volgende krisis, rugstekery, probleem of een of ander nood om my te oorval. Meerendeels want dit is hoe hierdie jaar met tye al gevoel het. Ek dink nie eens iemand sal my kwalik neem met dit nie. In dieselfde asem moet ek ook bieg en sê ek sit baie terug en wag vir die volgende wonderwerk, ware vriend, goeie vriendin, hernuwing en vreugde om my te oorweldig. Want dit het ook hierdie jaar met my gebeur.

Ek sit en gesels met ‘n kollega die ander dag en sy vertel my hoe haar liefdeslewe gaan. Ek moet bieg dit het met tye geklink soos persoonlike ervarings, net vir iemand anders om in te klim in ons gesprek met soortgelyke ervarings. Naderhand was ek net ‘n toeskouer in die gesprek. Wat my getref het is hoe soortgelyk hulle ervarings was. Dit bring my tot die besef dat as dit wat jou moet vrede en vreugde bring dit nie doen nie, is dit nie bedoel vir jou nie. #praatuitervaring #partymenseisnetslegvirjou

Ek gesels met vriende wat deur rowwe tyd gaan met werk en dit breek my. Nie omdat hulle deur moeilike tye gaan nie maar omdat ek niks vir hulle kan doen nie. Dan besef ek net weer dat elkeen van ons deur tye van krisis gaan. Dit is niks lekker nie, dit bring partykeer onvergelykbare pyn. Maar daar is ook redes vir dit. Al is die rede om ons sterker te maak is dit goed genoeg.

Ek is onlangs baie bevoorreg om iemand in my lewe te hê wat my help om jare se trauma en slegte emosionele gewoontes van ontslae te raak. Maklik. Hoe God my help om deur hierdie persoon se aanvaarding myself oop te maak en genees te word van gewoontes wat ek van klein kind tyd af gehad het. Sien, ek het geleer om emosioneel “af” te skakel. Die wat die woord “Psigopaat” in neon sien kan ontspan. Nie dieselle onderwerp nie. Ek het geleer dat die ware merk van jou krag oftewel sterkte as mens lê nie in hoe hard jy is of hoe hoog die mure om jou hart is nie. Die werklike mate om jou krag te meet is hoe bereidwillig is jy om seer te kry? Het jy die bravado om jouself oop te stel vir seerkry? Sal jy die kans waag op mense?

Vandag voel ek meer vrede as wat ek al ooit kon dink. Ek ken nogsteeds mense wat vir my seer veroorsaak, al is dit net die gevoel van ‘n kopspeld se prik. Maar ek het ook geleer om die werklike goeie mense in my lewe net meer en dieper lief te hê. Om die wat werklik opreg is te vertrou. Om oop te wees en nie vir een oomblik enige spanning weens my verhoudings met mense te ervaar nie. Want al kry ek seer, leef ek daagliks in meer vreugde as wat die pyn kan veroorsaak. Pyn genees, stadig, met wroeging en somtyds met wyn. Maar dit genees. Lisma het my as man gewys hoe God wil hê ek moet wees, sodat ons kinders sal grootword soos God dit bedoel het. Ek mis haar elke dag. Maar elke keer as dinge vir my swaar raak is daar iets wat gebeur wat my wys God het deur haar met my en ons kinders gewerk. Dan word dit makliker. Hierdie is ‘n nimmereindigende proses van genesing, van self groei, van dieper in God se hart in te beweeg, van ‘n verskil maak in mense se lewens. Want ek het ‘n vrou gehad wat die pad vir my gewys het.

Is jou maat volmaak?

Ek tik hierdie na baie tyd wat ek spandeer het aan dink. Dink oor hoe verhoudings, lesse wat mens partykeer leer, oogklappe ens ens.

Ek besef dat meeste van die kere leef mense met geen werklike aanvoeling vir realiteit nie. Minstens nie oor wat in verhouding gebeur nie, want ons het persepsies van hoe verhoudings is, in plaas van om met die ander persoon in werklike realiteit te leef van wie en wat hulle is sal ons eerder deur die bril van persepsies na mekaar kyk. Ek besef dat ons persepsies partykeer daar is omdat ons drome het oor verhoudings, omdat verliefdheid alles laat goed voel in plaas van ons enkele eienskappe vir ons uit te lig. Dit help dat ons makliker oor daardie eerste ongemaklike skaamheid kan kom, die braafheid het om ons self oop te maak vir seerkry soos ons mekaar leer ken. Niks van hierdie is verkeerd nie. Verliefdheid is ongelooflik lekker. Daardie skoenlappers is beter as jou ma se lekkerste dis.

Maar wat gemaak as die ideaal, die droom of die persepsie nie verdwyn nie? Wat maak jy as jou oë oopgaan en jy besef daar is geen konkrete rede hoekom jy van iemand hou nie? Dat alles net ‘n verliefdheid illusie was? Hoe nou?

Ek dink dis is moeiliker om na die tyd te verander en met mekaar op dieper, werklike punte te kan verbind as wat dit sou wees om net oop oë in te stap van dag een af. Daar is wel ‘n ongelooflike lekkerte as jy met jou weder helfte wel kan in aanraking kom op nuwe gebied, waar alby van julle oop is vir seer en mekaar soos julle is kan ervaar en aanvaar. Dit lekkerte is dit bring die verliefdheid net weer terug, daardie skoenlappers speel lekker in jou maag. Ek dink ou getroudes vind hierdie as een van die lekkerste goed omdat jy weer met die een wat jy gekies het en voor lief is kan nuwe areas van hulle menswees ontgin en geniet.

Maar wat maak jy as dit nie gebeur nie? Dit kan met vriende gebeur, selfs in jou daaglikse bestaan met enige iemand. Jou persepsies kan jou laat struikel. Jou persepsies kan maak dat jy meer energie insit waar dit nie wardeer word nie. Jy kry seer, nie net omdat jou hart oop is nie maar omdat die droom verbreek word soos glas wat die grond tref. Mense is maar mense, en as dit gebeur sal julle alby sukkel om weer met dieselle oë na mekaar te kyk. Dit mag dalk moontlik wees.

Ek hou van oop oë in goed ingaan. Ek sit gewoonlik my hart op die lyn te maklik. Ek sê wat ek wil hê, hoe ek gaan optree en ek verwag mense se woorde moet dieselle erns hê. Baie mense is soos ek myself beskryf het. Maar baie meer dink hulle is so, maar hulle emosionele mens, verstand mens en agtergrond wys dat dit nie altyd so uitwerk nie. Dit is hoe mense is, as so iemand jou seergemaak het, jammer.

Nou hoe is jou maat dan perfek? Omdat julle in verliefdheid lewe? Omdat julle oop oê en brutaal eerlik is? Ek weet nie, dis nie my punt nie. Ek sal graag wil hê dat julle opnuut na mekaar kyk, nuwe maniere kry om dieper te beweeg in julle verhouding. Geen mens is perfek nie. Dit is ok. Dit is normaal. Jou maat moet ook nie iemand wees wat jou energie tap nie. Ek dink ons skaaf baie aan mekaar in verhoudings, dis net belangrik dat ons mooi kyk voor ons skaaf. Ek sal nie iemand doelbewus wil van hulle blink gedeeltes wil ontneem nie. Kry die balans in wie julle is in julle verhouding, as mens eerlik op onder die illusie van verliefdheid. Alby is ewe goed, solank jy as mens net kan terugsit en weet waar jy op die spektrum is.

Ek is bevoorreg om baie eerlike mense in my lewe te hê. Ek kan op my hartsmense staat maak om inspraak te gee. Ek het mense in my lewe wat my opbou. Ek lewe met tye in die illusie en partykeer in die brutale eerlikheid van die lewe. Dit is die lewe. Vind jou pad, dink oor wie jy is, hoe en hoekom jy reageer op goed. Jy is ‘n volkome maat as jy jouself volkome ken en dit wie jy is met jou maat kan deel.

Skok is die wonderlikste gevoel

Klink soos koerant opskrif ne? Tog is dit baie waar. Nou hoekom sal dit wees dat ek sê skok is hierdie wonderlike gevoel? Klink vreemd want mens het gewoonlik net skok na iets traumaties met mens gebeur het. Of eerder, dit is wanneer meeste van ons skok ervaar. Tensy jy die Lotto wen, dan is dit gewoonlik positief.

My siening oor skok kom uit drie oogpunte uit. Eerstens die skok van iets onverwags. Dit mag dalk positief of negatief wees. Dit is gewoonlik in my lewe daardie oomblik wat ek terug sit of staan en net wees vir oomblik. Waar ek myself moet oortuig dat ja, dit het nou net gebeur, hy/sy het dit nou net gesê ens. Die ergste is wanneer ek besef hoe iemand warklik is teenoor wat my verwagting is. Selfs dit was al positief en in ander gevalle negatief gewees in my lewe. Vir my is dit hartseer wanneer hierdie skok gaan oor iets negatiefs. Want gewoonlik verloor jy iets, iemand of ‘n situasie met baie potensiaal. Dit is wat my vul met verlange na die drome wat mens het. Die positiewe sy is vir my die lekker. Van die drie tipes skok wat ek al ervaar het is hier middeweg een die lekkerste as dit positief is. Dit is die skok van gereelde, goeie goed in ons lewens. Die wat nog nie hierdie ervaar het nie, gee jou maat ‘n elmboog nou. Dit is die skok van vriend wat onverwags kom kuier, of uit jou kantoor uit loop en iemand het jou kar gewas, vir die vrouens is dit gewoonlik blomme of iets anders dergeliks. Die punt is dat dit gaan oor positiewe goed. Wat hierdie vir my lekker maak is die gevoel van hoop wat mens kry, hoop nie in iets in die toekoms nie maar hoop dat ja, jy as mens beteken vandag iets spesiaals vir iemand. Sien daardie daaglikse opbouing is wat ons uitkyk op die lewe verbeter.

Tweedens is die negatiewe skok. Hierdie hoop ek van harte het julle nog nie ervaar nie. Hierdie is rof. Dit is wanneer dit wat met jou gebeur, wat jy ervaar of waardeur jy gaan so erg is dat jou brein afskakel. Jou liggam word gevoelloos, jou huil en reageer op instink sonder enige herrineringe na die tyd. My waardering vir skok in hierdie geval sal ek seker nooit voldoende kan beskryf nie. Ek dink nie die mens is gebou om te rowwe tye maklik te hanteer nie. Skok help ons om nie helemal die pad byster te raak nie. Dit gee ons die kans om stukkie vir stukkie met die pyn te kan werk. Hierdie skok is gewoonlik wat my oor ‘n kort tyd tref en help om te funksioneer. Om nog dieselle te lyk, om aan te gaan ongeag wat in my hart van harte gebeur.

Derde is die skok van die golwe. Golwe is presies soos die rentjie wat jy nou in jou gedagtes het. Dit kom met tye in tot die golf op sy hoogste is en dan weer wegval tot dit met laag gety amper verdwyn. Hierdie is vir my die seerste om deur te werk. Vir geen ander rede as dat hierdie emosioneel gedrewe is, dit word nie deur ons gedagtes bepaal nie. Hierdie is die vlae emosie wat ons net oorval sonder om eers vir ons koffie te koop. Ons kan dit onderdruk (dit al gedoen, slete idee maar sal ander dag daaroor praat) of ons kan dit probeer ignoreer (onmoontlik) of ons kan ons groot seun klere aan trek en die emosie hanteer. Dit kos net dat ons besef die emosie is nie verkeerd nie, dit maak jou nie ‘n swakkeing nie, dit is net jou binneste wat die seer probeer verstaan en deur werk. Jy kan net die wonde aan jou hart genees deur na die seer aandag te gee. Die goeie ding van golwe is dit spoel alles uit, die goeie en die slegte. Jy kan weer die goeie gedagtes van lag weer ervaar al loop die trane. Hoekom is hierdie skok en nie net emosies nie? Want daar is geen waarskuwing vir wanneer hierdie goed jou tref nie. Ek onthou waar ek lekker saam gesing het op een van Nickelback se stouter liedjies en die volgende oomblik van die pad af trek want ek kon nie deur my oë verder kyk nie 5 minute van klient af. Dit gebeur. Dit is hoe die golwe jou vat. Jy kan of op jou branderplank klim en die golf ry tot sy energie uitgeput is of jy kan meegesleur word tot jy verdrink. Jou keuse.

Moenie ooit jou emosies en hart kwalik neem vir wat jy voel nie. Dit is jou emosies. Dit is gebou om onbeheerst te wees. Wees lief vir jouself, al het jy seer.